Wyszukiwanie:

Logowanie:

Realizatorzy:

Córka kucharki

W lutym tomaszowski Dyskusyjny Klub Książkowy omawiał „Córkę kucharki”. Powieść Weroniki Wierzchowskiej spotkała się ze skrajnie różnymi ocenami. Niektóre Panie uważały, że książkę mimo dużej objętości czytało się szybko, ponieważ zagadki rozwiązywane przez główną bohaterkę budziły ciekawość czytelnika i zachęcały do dalszej lektury. Dla innych „Córka kucharki” była nuda, zagadki kryminalne infantylne i nudne, a powieść nie wniosła niczego nowego.

                Prowadząca spotkanie moderator zwróciła uwagę na drugoplanową postać Lucyny Ćwierczakiewiczowej słynącej z ciętego języka i bezpośredniości. Legendarna kucharka miała ogromny wpływ nie tylko na XIX wieczne panie domu sięgające często po jej kalendarze, poradniki i receptury, ale także na środowisko artystów, literatów i dziennikarzy bywających na obiadach. Odczytano fragmenty z biografii Marty Sztokfisz „Pani od obiadów” przedstawiające relacje z mężem i adoptowaną córką.

                Tomaszowskie Klubowiczki wskazały również innego bohatera książki, a mianowicie XIX wieczną Warszawę. Teodozja podróżuje ze swoją przyjaciółką Zofią ulicami stolicy, bywa w warszawskich restauracjach, cukierniach i parkach. Czytelnik dowiaduje się o tym, jak wyglądają stroje jej mieszkańców, poznaje zwyczaje towarzyskie, uczestniczy we wspaniałych obiadach wydawanych dla elit przez Lucynę Ćwierczakiewiczową.

                Na pewno wielbiciele kuchni odnajdą w książce Weroniki Wierzchowskiej także wiele interesujących fragmentów o gotowaniu, opisów dań, receptur. Z kolei kochający szachy mogą śledzić rozgrywki, szczegółowo opisane partie i początki warszawskiego stowarzyszenia szachowego.

Podsumowując spotkanie Panie uznały, że wielowątkowość powieści z jednej strony jest jej atutem, z drugiej wprowadza „bałagan” kompozycyjny i powoduje, że „Córka kucharki” jest przeładowana i na pewno książka zyskałaby, gdyby autorka ograniczyła ilość wątków i tematów w niej poruszanych.

Noc ognia

                Pierwsze w nowym roku spotkanie tomaszowskiego klubu dotyczyło książki „Noc ognia”. Autobiograficzna relacja z nawrócenia Erica-Emmanuela Schmitta nie przypadła jednak większości Klubowiczkom do gustu.  

                W czasie dyskusji pojawiły się bardzo ambiwalentne oceny tej powieści. Z jednej strony jak zwykle udało się odnaleźć elementy, które można zaliczyć „na plus”. Były to np.: opis podróży przez pustynię, przyjacielskie relacje między głównym bohaterem a muzułmańskim przewodnikiem grupy. Niektórym Paniom spodobał się wątek osobistego spotkania z Bogiem, czy refleksje na temat podróżowania.

                Dla pozostałych opis zagubienia na Saharze i wewnętrznej przemiany narratora wydał się mierny i wtórny. Część Czytelniczek w bardzo krytycznych słowach podsumowała styczniową lekturę. Uznały, że jest to historia nuda i infantylna. Nie zachęciła również większości Pań do sięgnięcia po inne tytuły tego autora.

Lala o sobie samej

Listopadowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książkowego dla Dorosłych w Tomaszowie Mazowieckim dotyczyło książki niezwykłej. Zbioru opowiadań Heleny Karpińskiej, debiutującej na rynku wydawniczym, ale niestety  nieżyjącej już babki Jacka Dehnela, który teksty do tego zbioru wybrał i zredagował.

Tomaszowskie Klubowiczki były tym różnorodnym, bo zawierającym słuchowiska, szkice, opowiadania, zbiorem zachwycone. „Życie Lali przez nią same opowiedziane” to książka bardzo tematycznie urozmaicona.

Bohaterami tekstów Heleny Karpińskiej jest często zbiorowość wiejska z jej obrzędami, codziennością, przywiązaniem do ziemi, twardymi prawami, którym należy się podporządkować, aby nie zostać wyrzuconym poza nawias społeczności. [„Świat w czerwieni”, „Niedziela”, „Opowiadania wiosenne”, „Wesele”]

Część opowiadań nawiązuje do historii rodzinnych. Świat młodej panienki z dworku w Lisowie, zaludniają postaci odważnej babki Wandy, która nie bała się gestapowca, ciotek i  wujków. Paniom obecnym na spotkaniu bardzo podobały się refleksyjne „Arkadia”, „Werble”, „Ciotka Róża”, „Epitafium”, „Z szufladek babuni”, „Światełka na wietrze”, czy humorystyczne ”Ostatnie garden party”.

 Odrębną rzeczywistość stanowią relacje „miejskie”. Autorka opowiada w nich historie o ekspedientkach, biedocie, samotnej matce wychowującej kalekie dziecko. Do świata bohaterów powoli wkracza wojna. Przedstawiona bez martyrologii, bardzo prosto, ale prawdziwie. Każdemu zależy przecież, żeby przeżyć ten okrutny czas, który pozbawia marzeń, niszczy plany i odziera z człowieczeństwa. Tomaszowskie Klubowiczki były poruszone historią młodej dziewczyny z opowiadania „Drwa na kominku”, czy „Konfitur”, wyrozumiałe dla mieszkańców wsi z „Ocalenia”.

Członkowie Klubu Dyskusyjnego zgodziły się jednomyślnie, że omawiana na listopadowym spotkaniu książka jest niezwykła, interesująca i żałowały, że autorka opowiadań nie wydała nic więcej. Historie opowiedziane przez Helenę Karpińską zachęciły również Panie do sięgnięcia po „Lalę” Jacka Dehnela.

Reporterka

W czasie październikowego spotkania DKK dla dorosłych, Klubowiczom przyszło zmierzyć się z interesującą pozycją autorstwa Jacka Antczaka. Książka „Reporterka” to zbiór rozmów z Hanną Krall, które odbywały się na przestrzeni wielu lat. Autor podzielił i „poszatkował” je tematycznie, tak, aby czytelnik miał możliwość poznania różnych aspektów pracy reportera.

Wg opinii tomaszowskich Czytelniczek z książki Antczaka wyłania się portret niezwykłego człowieka, ogarniętego ideą zapisywania ludzi i faktów. Hanna Krall opowiada o swoich ulubionych lekturach, nauczycielach zawodu, mistrzach i autorytetach. Czytelnicy poznają początki pracy reporterskiej w „Życiu Warszawy” i „Polityce”. Dowiadują się jak przebiega proces twórczy, w jakich miejscach autorka przelewa na papier myśli, gdzie i jak dokonuje korekt tekstu.

Ale najistotniejsze rozdziały dotyczą wg Klubowiczek przede wszystkim istoty pracy reportera. Aby nim zostać niezbędne są dwie cechy: słuch i ciekawość świata. Tylko wtedy reporter potrafi znaleźć odpowiedni temat. Panie zgodziły się z opinią bohaterki książki, że są tematy powtarzalne, najistotniejsze wokół których krąży literatura i reportaż, mianowicie: miłość, śmierć, godność, odwaga, strach, samotność. 

Klubowiczki z podziwem wypowiadały się o pełnej szacunku dla  rozmówców postawie Hanny Krall. O motywacji, która przyświecała jej podczas pisania: pragnieniu zapisania losów ludzi, których już nie ma.

Ważnym zagadnieniem poruszanym w książce Antczaka jest także forma pisarstwa Krall. Oszczędność słowa, powściągliwość, których wymagają tak trudne tematy jak Holocaust.

Obraz reporterki przedstawiony na kartach książki uzupełniły filmowe fragmenty rozmowy bohaterki z Mariuszem Szczygłem.

Miłość z historią w tle.

Tomaszowski Dyskusyjny Klub Książkowy dla dorosłych spotkał się po raz pierwszy po wakacyjnej przerwie aby porozmawiać o powieści „Zamki na piasku”. Książka Chris Bohjaliana spotkała się z dużym zainteresowaniem Czytelniczek.

Panie doceniły opisaną przez niego historię głównie za walory poznawcze. Fabuła przenosi nas do roku 1915 kiedy to Turcy wymordowali 1,5 miliona Ormian. Bez zbytecznego sentymentalizmu ten posiadający ormiańskie korzenie autor przedstawia wstrząsające epizody, morderstwa, głód, gwałty, śmierć głodową. Na takim tle Chris Bohjalian odmalowuje również wątek miłosny pokazujący uczucie, które narodziło się między młodą Amerykanką Elizabeth Endicott i Ormianinem Armenem Petriosanem. Tomaszowskie klubowiczki zwróciły także uwagę na najbardziej tragiczną postać tej powieści tzn. pierwszą żonę głównego bohatera - Karine Petriosan.

 „Zamki na piasku” nie były łatwą lekturę, nie tylko ze względu na trudną tematykę, ale także sposób prowadzenia narracji. Częste zmiany narratorów, wielość bohaterów, przeskoki chronologiczne z pewnością nie ułatwiały lektury. Mimo wszystko Klubowiczki oceniły powieść Chrisa Bohjaliana bardzo dobrze. Uznały ją za wzruszającą, smutną ale piękną i ciekawą.

Historia niezwykłej przyjaźni.

Majowe i czerwcowe spotkania Dyskusyjnego Klubu Książkowego dla Dorosłych były poświęcone powieści Eleny Ferrante.
Punktem wyjścia do rozmowy o książce stały się fragmenty adaptacji filmowej wyreżyserowanej przez Saverio Constanzo. Panie obecne na spotkaniu podjęły próbę porównania tych dwóch dzieł. Zarówno książka jak i film zdaniem Klubowiczek świetnie oddały atmosferę lat 50-tych. Niektóre z nich przyznały, że nieco inaczej wyobrażały sobie postaci głównych bohaterek.
W dalszej części spotkania prowadząca próbowała przedstawić sylwetkę tajemniczej autorki. Panie poznały szereg hipotez i przedstawiły własne pomysły na to, kim może być Elena Ferrante.
Tomaszowskie Klubowiczki wyróżniły kilka tematów istotnych ich zdaniem w „Genialnej przyjaciółce”. Na pierwszy plan z pewnością wysunął się temat relacji między głównymi bohaterkami Elena i Lilu, które z jednej strony ciągle rywalizują ze sobą, z drugiej cechuje je duża empatia i solidarność.
Panie zwróciły także uwagę na obraz Neapolu, a właściwie jego dzielnicy pełnej przemocy, biedy, frustracji i agresji. Kolejną sprawą poruszoną na spotkaniach były prawa kobiet do nauki, decydowania o przyszłości, zamążpójściu. Włoszkom opisanym w książce Ferrante odmówiono prawa do podejmowania życiowych decyzji. Świat „Rione” (dzielnicy) zdominowany i rządzony przez mężczyzn to świat, w którym ojcowie zabraniają kontynuacji nauki i wyrzucają własne dziecko przez okno. Z takiej rzeczywistości próbują uciec Lena i Lilu. Jedna zdobywając kolejne szczeble edukacji, druga wychodząc za mąż za majętnego człowieka.
Obecne na spotkaniu Panie zgodziły się, że „Genialna przyjaciółka” zachęciła ich do sięgnięcia po kolejne tomy tetralogii Ferrante.

Jacka Cygana kraina łagodności.

Tomaszowski Dyskusyjny Klub Książkowy spotkał się w marcu aby porozmawiać o roli przeznaczenia. Książka Jacka Cygana „Przeznaczenie, traf, przypadek” spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem Czytelniczek.              Paniom przypadł do gustu przede wszystkim przepiękny, poetycki język tekstu. Nie mogło być inaczej, skoro jego twórcą jest autor znanych wszystkim piosenek, dramaturg, scenarzysta i tłumacz. Zbiór 26 opowiadań został wzbogacony o refleksyjne zdjęcia Leszka Mądzika, które świetnie współgrają z zawartością książki. Dużym atutem omawianej lektury wg Klubowiczek jest bogactwo poruszanych tematów. Często motywem przewodnim staje się starość, samotność, ale także małżeństwo, relacje damsko-męskie, tęsknota czy poszukiwanie celu życiowego. Równie bogaty jest przekrój społeczny bohaterów: od emerytów po artystów, biznesmenów, mężów, zdradzane i niedoceniane żony. Jacek Cygan zabiera nas do ciepłej Italii, Drezna, Lipska. Akcja wielu opowiadań rozgrywa się również w Krakowie czy Warszawie.

                Tomaszowskie Klubowiczki zauważyły trafnie, że wszystkie te elementy spaja tytułowe przeznaczenie, traf, przypadek. Autor chce przekonać Czytelnika do zatrzymania się i przemyśleń życiowych. Próbuje pokazać jak wiele w naszym życiu dzieje się „przez przypadek”, zależy od pozornie nieistotnych sytuacji.

W stronę cienia…

Kwietniowe spotkanie DKK dla dorosłych mimo niezbyt licznego grona uczestników przebiegało w burzliwej atmosferze. Nie mogło być zresztą inaczej, skoro rozmawiano o książce Zyty Rudzkiej. Lektura „Krótkiej wymiany ognia” wzbudziła silne emocje.

                Uczestniczki spotkania zauważyły wspólną tematykę z poprzednio omawianymi opowiadaniami Jacka Cygana, czy choćby „Olive Kitteradge” Elizabeth Strout. Starość u Zyty Rudzkiej jest jednak zupełnie inna niż w wymienionych książkach. Główna bohaterka opowieści 69-letnia poetka Roma Dąbrowska dokonuje podsumowań, które nie wypadają zbyt dobrze. Porażka spotyka ją zarówno w życiu rodzinnym jak i zawodowym. Kobieta bardzo chciałaby żyć pełną piersią, pragnie intymności, bliskości, ale jej ciało „odmawia posłuszeństwa”, nie jest zdolne do miłosnych uniesień.

                Obecne na spotkaniu Klubowiczki zastanawiały się także nad wymową tytułu. Jego interpretację ułatwiły odczytane przez moderatorkę wypowiedzi autorki o celowej stylizacji języka matki Romy, tak by przypominał urywaną, zdyszaną mowę staruszki. Jak zauważyły Czytelniczki, to język i forma „Krótkiej wymiany ognia” wychodzą na pierwszy plan. Tomaszowskie Klubowiczki doceniły również jego zróżnicowanie, zależne od tego, kto prowadzi w danym momencie narrację. We fragmentach poświęconych Romie język jest piękny, poetycki, pełen metafor, aczkolwiek jest to innego rodzaju poetyckość niż u mistrza krainy łagodności Jacka Cygana. Panie stwierdziły, że momentami jest to język bardzo dosadny, brutalny, odpychający przez powtarzane wulgaryzmy i wszechobecne opisy fizjologii. Niektórych zachwyciły fragmenty prozy dotyczące matki. Jej wypowiedzi są stylizowane na mowę prostej, starszej kobiety, która próbuje dokonać rozrachunków z przeszłością prowadząc monologi ze studnią.

                Tomaszowskie Klubowiczki słusznie zauważyły, że lekturę utrudniały im niedomówienia i gra prowadzona z Czytelnikiem. Narrator kluczy, miesza tropy, do końca nie poznajemy prawdy o byłych mężach Romy, córce Zuzannie, czy przeszłości wojennej matki. Moderator spotkania zwróciła uwagę na bogactwo tematyczne tej krótkiej objętościowo książki. Oprócz zagadnień związanych ze starością, poruszane są tematy dotyczące relacji damsko-męskich, trudów macierzyństwa, niemocy twórczej, czy wojennej przeszłości.

Kraina łagodności.

Tomaszowski Dyskusyjny Klub Książkowy spotkał się w marcu aby porozmawiać o roli przeznaczenia. Książka Jacka Cygana „Przeznaczenie, traf, przypadek” spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem Czytelniczek.             Paniom przypadł do gustu przede wszystkim przepiękny, poetycki język tekstu. Nie mogło być inaczej, skoro jego twórcą jest autor znanych wszystkim piosenek, dramaturg, scenarzysta i tłumacz. Zbiór 26 opowiadań został wzbogacony o refleksyjne zdjęcia Leszka Mądzika, które świetnie współgrają z zawartością książki. Dużym atutem omawianej lektury wg Klubowiczek jest bogactwo poruszanych tematów. Często motywem przewodnim staje się starość, samotność, ale także małżeństwo, relacje damsko-męskie, tęsknota czy poszukiwanie celu życiowego. Równie bogaty jest przekrój społeczny bohaterów: od emerytów po artystów, biznesmenów, mężów, zdradzane i niedoceniane żony. Jacek Cygan zabiera nas do ciepłej Italii, Drezna, Lipska. Akcja wielu opowiadań rozgrywa się również w Krakowie czy Warszawie.

Tomaszowskie Klubowiczki zauważyły trafnie, że wszystkie te elementy spaja tytułowe przeznaczenie, traf, przypadek. Autor chce przekonać Czytelnika do zatrzymania się i przemyśleń życiowych. Próbuje pokazać jak wiele w naszym życiu dzieje się „przez przypadek”, zależy od pozornie nieistotnych sytuacji.

Olive Kitteradge po raz kolejny.

Podczas lutowego spotkania tomaszowskie Klubowiczki miały przyjemność zmierzyć się po raz kolejny z tekstem Elizabeth Strout.

W dyskusji kontynuowano wątki związane z losami głównej bohaterki. Postać Olive Kitteradge przybliżył też fragment filmu wyreżyserowanego w 2014 r. przez Lisę Cholodenko. Panie przyznały, że miały odmienne wyobrażenie o wyglądzie bohaterki, jednak Frances Mc Dormannd w roli tytułowej okazała się tak przekonująca i świetna, że w pełni zrekompensowała tę różnicę.

W czasie spotkania podkreślono również zupełnie odmienne od obecnego w popkulturze podejście Elizabeth Strout do starości i śmierci, tzn. pozbawione ckliwości, dalekie od ideału, pokazujące, że nawet dojrzały wiek nie zawsze niesie ze sobą mądrość życiową, a starsi popełniają rozmaite błędy w relacjach rodzinnych.

Co więcej, jak słusznie zauważyła jedna z Pań obecnych na spotkaniu, Elizabeth Strout dobitnie pozbawia nas złudzeń: nasze problemy nie rozwiążą się w cudowny sposób samoistnie, tylko dlatego, że „stuknęła” nam 70-tka. Bez względu jednak na wiek warto cieszyć się życiem, warto dostrzegać jego dobre strony.

Statystyki działalności

Wykaz zakupionych ksiażek

Jak założyć lub dołączyć?

KONTAKT

Kinga Siekierska

Koordynator wojewódzki DKK
Działu Metodyki Analiz i Szkoleń
WBP im. Marsz. J. Piłsudskiego w Łodzi

tel. 42 663 03 53

2011 WiMBP w Łodzi