Wyszukiwanie:

Logowanie:

Realizatorzy:

Relacja ze 178. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

Tematem spotkania, które odbyło się 4 marca 2026 roku, była książka "Czas porzucenia" Eleny Ferrante. Już postać autorki/autora tej książki była dla nas problemem. Elena Ferrante jest bowiem pseudonimem literackim bardzo tajemniczego twórcy. Nie wiadomo nawet, czy jest to kobieta czy mężczyzna. Książka została napisana po włosku i miała swoją premierę w 2002 roku. W Polsce ukazała się dopiero w 2015 roku. Na podstawie książki powstał film w reżyserii Roberta Faenzy.

Klubowiczki stwierdziły, że mało prawdopodobne jest, żeby książka wyszła spod pióra kobiety. Główna bohaterka w rozpaczy po odejściu męża nie potrafi nawet zadbać o bezpieczeństwo swoich dzieci i pozostającego pod jej opieką psa. Olga zachowuje się tak, jakby straciła umiejętność realnej oceny sytuacji. Jej wybuchy złości, atak na wiarołomnego męża i jego kochankę, wyżywanie się na psie są dowodami na całkowity brak kontroli. Byłyśmy zaskoczone portretem porzuconej kobiety, jaki zaprezentowała Elena Ferrante. Wiele osób uznało bohaterkę za osobę egoistyczną i bardzo irytującą. Motyw porzuconej lub zdradzonej kobiety często występuje w literaturze i filmie. Wspominałyśmy m.in. zachowanie bohaterki z filmu "Trzy kolory. Niebieski" w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego.

Relacja ze 177. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

Nasz Dyskusyjny Klub Książki ma już 18 lat! Dokładnie 30 stycznia 2008 roku rozpoczął swoją działalność. Ten fakt wspominałyśmy podczas spotkania, które odbyło się 4 lutego 2026 roku. Był słodki poczęstunek, archiwalne zdjęcia oraz podziękowania dla Klubowiczek za kolejny rok owocnej pracy.

Uzyskana pełnoletniość klubu będzie nas motywować do sięgania po ambitne i wymagające lektury.

Nawiązując do omawianej w poprzednim miesiącu powieści "Klub czytelniczy dla samotnych serc" Sary Nishy Adams, przygotowałyśmy naszą listę polecanych książek. Bohaterowie stworzeni przez Sarę Nishę Adams znajdują "listę książek na wypadek, gdyby okazały się potrzebne". My naszą nazwałyśmy "Lista perełek literackich, które z pełnym przekonaniem możemy polecić wszystkim".

Oto tytuły polecanych książek z krótkim uzasadnieniem, dlaczego właśnie po te pozycje warto sięgnąć:

1. "Piaskowa Góra" i "Chmurdalia" Joanny Bator - za ukazanie silnych i wyrazistych sylwetek kobiet.

2. "Przyjaciele, kochankowie i ta Wielka Straszna Rzecz : autobiografia" Matthew Perrego - za ukazanie niszczycielskiej siły substancji uzależniających.

3. "Na skrzydłach: o ludziach, ptakach i radości życia" Macieja Zdziarskiego - za opis niezwykłej pasji oraz fascynujące rozważania o ludziach, ptakach i radości życia.

4. "Noce i dnie" Marii Dąbrowskiej - za wciąż aktualny temat uczuć i piękny portret rodziny.

5. "Miasto i jego nieuchwytny mur" Harukiego Murakamiego - za magiczny klimat oraz za postawę bohatera, który w poszukiwaniu ukochanej nie waha się wyruszyć do miejsca, o którym nic nie wie.


Do powyższej listy z pewnością warto dodać książkę, która była głównym tematem lutowego spotkania - "Chłopki. Opowieść o naszych babkach" Joanny Kuciel-Frydryszak. Książka ukazała się w 2023 roku i szybko zdobyła uznanie krytyków literackich i serca czytelników. Nagrodzona została: podwójnym Bestsellerem Empiku (w kategoriach: Literatura faktu i Audiobook), Nagrodą Newsweeka im. Teresy Torańskiej, tytułem Książka Roku w plebiscycie Lubimyczytac.pl; była też nominowana do Nagrody Literackiej Nike 2024.

Wszystkim uczestniczkom spotkania książka się podobała, choć były różne powody tej pozytywnej oceny. Uznanie wyrażano za interesujące ujęcie tematu, za trafne wybranie dokumentów źródłowych, za przywołanie i wyjaśnienie słownictwa, którym posługiwano się dawniej na wsiach (pasionka, odrabiać konia, charboły, futrować bydło, komornica, bandoska). Ukazane bez upiększeń i sentymentalizmu realia życia wiejskich kobiet wzbudziły nasze współczucie, a nawet oburzenie. Cytowałyśmy fragmenty o nakazie noszenia przez kobiety chusty na głowie oraz o ślubnej przysiędze kościelnej, w której padają słowa o posłuszeństwie mężowi. Joanna Kuciel-Frydryszak uświadamia nam, że nasze babki żyły w biedzie, często głodowały i były poniżane. Zazwyczaj nie chciały lub nie potrafiły walczyć o swoje prawa. Po latach niechętnie wspominały swoje cierpienia. Odkrywanie prawdy o swoich przodkach może więc okazać się bolesne.

Joanna Kuciel-Frydryszak przestrzega:

"Badanie losów swojej rodziny wymaga gotowości, by się rozstać z wyobrażeniami i iluzjami na jej temat, a w związku z tym i na swój własny." (s. 53)

"Chłopki" skłoniły nas do wspomnień o naszych babkach i prababkach. Mogłyśmy obejrzeć przyniesione przez Panią Wiesię fotografie z jej rodzinnego albumu.

W spotkaniu uczestniczyło 10 osób.

Relacja ze 176. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

To spotkanie będziemy wspominać jako wyjątkowo burzliwe, choć chyba nikt nie spodziewał się, że książka "Klub czytelniczy dla samotnych serc" Sary Nishy Adams doprowadzi do tak ostrej wymiany zdań. Zwolenniczki książki zachwycały się tym, że autorka w ładny sposób pokazała, jak literatura potrafi wpływać na ludzi i ich postępowanie. Przeciwniczki dowodziły, że książka jest źle napisana, a jej fabuła jest naiwna i mało prawdopodobna. Zwracano też uwagę na występujące w książce błędy językowe i stylistyczne. Skrajne opinie wzbudziła też często pojawiająca się w powieści "lista książek na wypadek, gdyby okazały się potrzebne". Bohaterowie znajdują ją w różnych miejscach i zaciekawieni zaczynają sięgać po pozycje, które zostały przez kogoś wypisane. Dopiero na końcu książki dowiadujemy się, kto jest autorem tego spisu lektur. Niektórym klubowiczkom podobały się proponowane książki, inne uznały, że są wśród nich mało ambitne czytadła, a na takie szkoda przecież tracić czas.

Sara Nisha Adams nie wszystkich przekonała do swojej wizji ludzi zaczytanych. Jej powieść zainspirowała nas jednak do stworzenia naszej klubowej listy książek, które z całego serca i z czystym sumieniem będziemy mogły polecać osobom rozpoczynającym przygodę z literaturą. Umówiłyśmy się, że na kolejnym spotkaniu każda klubowiczka poda tytuł swojej ukochanej książki i w ten sposób powstanie nasza autorska lista.

Spotkanie odbyło się 14 stycznia 2026 roku, uczestniczyło w nim 8 osób.

Relacja ze 175. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

Ostatnie w 2025 roku spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbyło się 10 grudnia, już w scenerii świątecznej - ze stroikiem, skrzatem i słodyczami.

Tematem dyskusji była powieść "Dziewczyna, kobieta, inna" Bernardine Evaristo. Jest to książka, która zdobyła liczne nagrody literackie, m.in. Nagrodę Bookera w 2019 roku.

Zgodnie przyznałyśmy, że wymagała ona od nas cierpliwości i skupienia podczas czytania. Autorka nie stosuje graficznego zapisu zdań, czyli dużej litery na początku zdania i kropki na końcu. Czcionka jest dość mała, co też utrudnia czytanie. Jest dwanaście głównych bohaterek, które często zmieniają nazwiska lub imiona, więc trzeba uważać, żeby nie pomylić historii różnych osób.

Przesłanie książki jest jednak tak ważne, że warto pokonać te drobne trudności i przeczytać całą. Nagrodą dla wytrwałych jest też piękne zakończenie, które może prowokować do rozważań na temat dalszej relacji matki i córki.

Bardzo podobało się nam, że autorka wspomina o klubie czytelniczym, do którego należy jedna z bohaterek. Rozbawił nas fragment o niepotrzebnych/nietrafionych prezentach i nastawieniu do Świąt Bożego Narodzenia. W książce znalazła się sugestia, że obecnie można ich nazwę zmienić na Święta Chciwego Napychania.

Cytatem, który zapamiętamy z książki, jest zdanie:

"Życie to przygoda, którą trzeba przyjmować z otwartym umysłem i pełnym sercem." (s. 133)



Relacja z 10. edycji dyktanda Dyskusyjnych Klubów Książki województwa łódzkiego

Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Łodzi po raz dziesiąty zaprosiła członków Dyskusyjnych Klubów Książki z naszego województwa do udziału w dyktandzie. Tekst dyktanda ponownie przygotowała Wiesława Kruszek - polonistka z sieradzkiego klubu. Pisanie dyktanda odbyło się 21 listopada 2025 roku w siedzibach bibliotek, przy których działają kluby.

Tekst dyktanda zatytułowany był "Śladami Reymonta" i nawiązywał do twórczości noblisty, który jest patronem bieżącego roku. Nie było w nim tak trudnych wyrazów jak "gżegżółka" czy "nasięźrzał", ale trzeba było uważać przy pisowni pozornie łatwiejszych: wzdłuż, wszerz, pokrótce, po wielokroć, zrazu. Dyskusję wzbudziły zasady interpunkcyjne dotyczące stawiania przecinków w zdaniach z imiesłowami. Szczególnie problematyczne okazało się zdanie: Wypiła cappuccino i nie zważając dziś na liczenie kalorii, zjadła drożdżowe ciastko z dżemem brzoskwiniowo-porzeczkowym. Niektórzy chcieli postawić przecinek po i, ale w tym przypadku obowiązuje zasada. że nie oddziela się przecinkiem imiesłowowego równoważnika zdania, jeżeli występuje on bezpośrednio po spójniku, np. (i, że, a, iż) lub zaimku (jaki, który, co).

Autorka dyktanda przywołała opinie wybitnych polskich językoznawców: Jerzego Bralczyka, Jana Miodka, Katarzyny Kłosińskiej, Jerzego Podrackiego, Mirosława Bańki.

Naszą uwagę zwrócił też tytuł Reymontowskiego reportażu "Pielgrzymka do Jasnej Góry" z 1895 roku. Obecnie mówimy o pielgrzymkach na Jasną Górę.

Spotkanie zakończyło się rozmową o reformie polskiej ortografii, która wchodzi w życiu już 1 stycznia 2026 roku. Rada Języka Polskiego uchwaliła zmiany, które mają ułatwić Polakom posługiwanie się językiem ojczystym.

Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Łodzi deklaruje, że dziesiąta edycja dyktanda jest jednocześnie ostatnią.

Członkowie naszego klubu liczą na to, że pani Wiesława zgodzi się przygotować specjalnie dla nas dyktando najeżone najtrudniejszymi wyrazami. Ciekawe będzie też sprawdzenie się w pisaniu tekstów po reformie ortografii.

W dyktandzie udział wzięło 9 osób.

Relacja ze 174. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

Tematem rozmowy podczas 174. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki była zbeletryzowana biografia "Ja, Tamara. Powieść o Tamarze Łempickiej" Grzegorza Musiała. Jest to pierwsza część historii życia wielkiej artystki doprowadzona do roku 1939. Dalsze losy Łempickiej autor opisał w książce "Tamara, siostra wulkanu".

Zdania na temat omawianej książki były różne. Niektórym paniom bardzo się podobała i deklarowały, że na pewno przeczytają część drugą. Inne panie narzekały na zbyt szczegółowe opisy miejsc i postaci drugoplanowych. Zastanawiałyśmy się nad tym, jaką osobą była Tamara. Czy naprawdę sądziła, że artystce wszystko wolno? Czy była egoistką i krzywdziła swoich bliskich? Zaletą książki jest z pewnością to, że skłoniła nas do sięgnięcia po albumy z reprodukcjami obrazów Łempickiej - tych nam zabrakło w książce. Panie wspominały też niezapomniane wystawy, które miały okazję osobiście zwiedzać. Pani Wiesia podzieliła się z nami swoimi wrażeniami ze sztuki symultanicznej "Tamara", którą oglądała w 1991 roku w warszawskim Teatrze "Studio". Pamiątką z tego spektaklu są specjalne paszporty z podpisami aktorów.

Spotkanie klubu odbyło się 5 listopada 2025 roku, uczestniczyło w nim 11 osób.

Relacja ze 173. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

Podczas spotkania, które odbyło się 1 października 2025 roku, rozmawiałyśmy o książce "Stówka. Przeczytaj to jeszcze raz" Anny Dziewit-Meller i Justyny Sobolewskiej. Twórczość obu pań jest nam znana, miałyśmy też przyjemność gościć autorki w naszej bibliotece.

"Stówka. Przeczytaj to jeszcze raz" to idealna książka dla wszystkich miłośników czytania i literatury. Musiała więc trafić do naszego Dyskusyjnego Klubu Książki.  Autorki przywołują w niej 101 tytułów, które - według nich - są warte przeczytania, a nawet ponownego sięgnięcia po nie po latach. Tutaj może pojawić się kwestia, czy nadal będzie nas zachwycać książka, którą pokochaliśmy w dzieciństwie lub w młodości. Obie autorki są zdania, że warto jednak odważyć się na taką konfrontację. Nawet jeśli sama książka nas trochę rozczaruje, z pewnością pomoże nam przywołać wspomnienia nas samych sprzed lat. Ciekawym doświadczeniem jest czytanie swoich ulubionych lektur z dzieciństwa własnym dzieciom lub wnukom. A. Dziewit-Meller i J. Sobolewska zwracają też uwagę na istotną rolę tłumaczy i ilustratorów. To oni ułatwiają nam kontakt z literaturą. Podobały się nam umieszczone w "Stówce" cytaty o książkach. Pocieszałyśmy się słowami Jerzego Pilcha: "Książek nie czyta się po to, aby je pamiętać. Książki czyta się po to, aby je zapominać, zapomina się je zaś po to, by móc znów je czytać." "Stówka" zainspirowała nas do literackich powrotów oraz do zapoznania się z książkami, których jeszcze nie czytałyśmy, a polecają je cenione przez  nas autorki. 

W spotkaniu udział wzięło 13 osób.

Relacja ze 172. spotkania Dysksyjnego Klubu Książki

Po wakacyjnej przerwie członkinie Dyskusyjnego Klubu Książki z radością spotkały się w bibliotece, żeby wznowić rozmowy o literaturze. 3 września 2025 r. tematem spotkania było opowiadanie "Panny z Wilka" Jarosława Iwaszkiewicza. Tekst ten jest uznawany za jeden z najpiękniejszych w dorobku pisarza i całej literaturze polskiej. Większość klubowiczek czytała to opowiadanie już kilkakrotnie w życiu. Panie oglądały też wspaniałą ekranizację opowiadania w reżyserii Andrzeja Wajdy z 1979 roku. Podczas dyskusji nie mogło więc zabraknąć porównywania filmu z literackim pierwowzorem. Za zachwycające uznano kreacje głównych aktorów, pozytywne opinie wyrażano też na temat rozbudowania w filmie dialogów Wiktora z wujkiem.

Opowiadanie Iwaszkiewicza z pewnością będzie się nam kojarzyć z ważnymi pytaniami egzystencjalnymi - o wartość i sens życia, o wpływ traumatycznych przeżyć (także tych wojennych) na dalsze losy ludzi, o możliwość powrotu do uczuć, które przeżywaliśmy kiedyś. Przykład Wiktora Rubena pokazuje, że można przegapić to, co jest najważniejsze. Część klubowiczek uważało, że bohater opowiadania nie potrafił określić, jaką wybrać drogę życiową. Dla pozostałych pań Wiktor pozostaje skomplikowanym człowiekiem, który nie poradził sobie z tym, co go spotkało. Dla sióstr z Wilka stał się mitem mężczyzny, w którym jako młode dziewczyny podkochiwały się skrycie.

W spotkaniu uczestniczyło 11 osób.

 

Relacja ze 171. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

Tematem spotkania, które odbyło się 7 lipca 2025 roku, była książka "Czardasz z mangalicą" Krzysztofa Vargi. Zdecydowanie jest to jeden z ulubionych pisarzy naszego klubu. W poprzednich latach miałyśmy już przyjemność omawiać jego dwie powieści: "Nagrobek z lastryko" i "Sonnenberg". W 2011 roku autor gościł w naszej bibliotece i opowiadał o swoich literackich inspiracjach.

"Czardasz z mangalicą" to druga część trylogii węgierskiej, do której należą także książki: "Gulasz z turula" i "Langosz w jurcie". Krzysztof Varga barwnie i oryginalnie ukazuje w niej Węgry - ojczyznę swojego nieżyjącego już ojca. Nazywa je "krajem przepojonym melancholią". Podobały się nam rozważania na temat zwyczajów i mentalności Węgrów. Syn Węgra i Polki z sukcesem pokusił się o porównanie dwóch narodów, z których się wywodzi. Niewątpliwymi atutami prozy Vargi są kwiecisty styl oraz ironia. Zachwycają też amatorskie badania antropologiczne pisarza nad lokalnym jedzeniem. O węgierskim kapuśniaku pisze: "zbawienie skacowanych, pocieszenie smutnych, epifania głodnych i zmarzniętych" (s. 55). Na pewno z przyjemnością będziemy sięgać po kolejne książki Krzysztofa Vargi.

 

Relacja ze 170. spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki

Sto siedemdziesiąte spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbyło się 4 czerwca 2025 roku. Tematem spotkania była biografia "Tuwim. Wylękniony bluźnierca" Mariusza Urbanka. Lubimy czytać dobre biografie, które charakteryzują się obiektywnym i interesującym przedstawieniem faktów z życia danej osoby oraz przywołaniem godnych zaufania materiałów źródłowych. Książka Mariusza Urbanka niewątpliwie ma takie cechy. Dodatkowo autorowi udało się pokazać, jak wydarzenia historyczne i zdarzenia losowe wpłynęły na poglądy i twórczość poety. Atutami książki są także liczne anegdoty, zdjęcia, fragmenty wierszy oraz informacje o nietypowych zainteresowaniach Juliana Tuwima.

Książka Mariusz Urbanka zachęciła klubowiczki do przypomnienia twórczości Tuwima. Podczas spotkania odczytane zostały fragmenty "Kwiatów polskich" i wiersz "Do losu".

W spotkaniu uczestniczyło 8 osób.

Statystyki działalności

Wykaz zakupionych ksiażek

Jak założyć lub dołączyć?

KONTAKT

Koordynatorkami wojewódzkimi DKK są:
Danuta Wachulak i Magdalena Szymańska
(Dział Metodyki, Analiz i Szkoleń WBP w Łodzi).

tel. 42 663 03 53
42 63 768 35

adres e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Deklaracja dostępności

2011 WiMBP w Łodzi